و اما مچ گیری از شاعران و خوانندگان .........

به نام اوس کریم

ببین نامردی اگه همه اش رو نخونی و رد شی

1- سعدی سروده است : سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز - مرده آن است که نامش به نکویی نبرند و من می سرایم : سعدی جون مرد نکونام بمیرد حتماً

اون هم نه به مرگ طبیعی شنیدی میگن :

شهید محمود احمدی نژاد - ما ایرانیا آینده نگریم داداش

2- نام ترانه خودکشی - خواننده : محسن چاوشی

از اون بالا نگاه کردم - یکی منو صدا میزد - یکی می گفت بپر پایین - یکی تو قلبم جا میزد - وقتی تموم کردم اینکار - شهامت دل بریدن - خط کشیدن دور همه - به حس پرواز رسیدن .....

و پایان غم انگیز ماجرا اینکه خواننده خودکشی می کند .

و این ترانه رو بعد از مرگش خوانده و با آلبومی تحت خودکشی به بازار عرضه می کند .

زبان من قاصر است فقط می تونم بگم : شهیدان زنده اند الله اکبر ............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟//

3- نام ترانه : قهرمانان ایران

یادم می یاد وقتی ایران رفت جام جهانی پسر عمم تو جشن خیابونی دست یه سرهنگ منطقه رو گرفت و گفت : سرهنگ باید برقصه

این خاطره رو برای این گفتم که چند وقت بعدش دیدم سرهنگ اندی و سرهنگ پاسدار لیلا فروهر و سردار سرلشکر داریوش که خیلی هوای ایران رو دارن !!؟؟؟؟

داشتن به افتخار فوتبالیستها ایرانی که رفتن جام جهانی می رقصید ن و می خوندن :

قهرمانان وطن افتخار ملتن - گل میکارن گل میزنن .................

حالا من نمی دونم شما خودتون قضاوت کنید !!؟؟

4- تن آدمی ................

همه تون این بیت از شعر رو شنیدید و لی همتون غلط می خونید چون موقعی که سعدی این شعر رو داشت می سرود احتمالاً هنوز علایم اختراع نشده بود .

من صورت درست شعر رو براتون می نویسم - درستش اینه :

تن آدمی شریف است به جان آدمیت ؟؟!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نه !!!!!!!!!! همین لباس زیباست نشان آدمیت

سعدی در آخر یادش رفته که بگه تن آدمی شریف است به پول آدمیت - به لباس آدمیت - به طلای آدمیت - به ریش پروفسوری آدمیت - به ژل موی آدمیت - به ماشین

آخرین سیستم آدمیت - به جیب پرپول آدمیت و ووو ..............

و در جای دیگر میگه : بنی آد م اعضای یکدیگرند و من شرط می بندم آن موقع پاورقی هم اختراع نشده بود تا سعدی بنویسد که در آفرینش هر کسی برای خودش آفریده شده یعنی

خود تو با من چی کار داری ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!

5- داریوش می خواند :

دوباره می سازمت وطن - اگر چه با خشت جان خویش

گوشتو بیار جلو !!!!!!!! اینو اون خواننده ای خونده که تو عهد ماموت جونش رو برداشت و از وطنش ( ایران ) در رفت

حالا میخواد از دور ایران رو آباد کنه - اینو میگن آبادی الکترونیکی از راه دور

6- و شاعری می فرماید : ناله مرغ اسیر این همه بهر ...........

گلاب به روتون روم به دیفار ناله مرغ اسیر این همه بهر شکم است اگر شکمش پر باشد ناله نمی کنه که هیچ اگه کلاغم باشه آواز بلبلی سر میده

هر چند تو دنیا خری پیدا نمیشه که کلاغ تو قفس نگه داره و صبح ها با صدای قارقار اون از خواب بیدار بشه

7- و اندی نوا سر میدهد ( مصداق کلام : آواز خر در چمن خوش است ... و صدای اندی در لس آنجلوس ) ...

نامه هاتو من تا سحر خوندم - سر به روی نامه هات خواب تو رو دیدم - می نویسی جان مادر من چه کم دارم - تا تو را دارم - مادر من چه غم دارم

اینو اون آقای سرهنگ تمام اندی که ذکرش خیرش رفته خونده واسه مامان جونش

اینو در گوشی بگم اندی نشنوه - وقتی اندی داشت از ایران فرار می کرد مامانش جلوش رو گرفت و گفت : اگه بری شیرم رو حلالت نمی کنم !!!!

اندی : یه نگاه غضبناک به مادره انداخت و گفت منظورت اون شیر خشک هاست ؟؟؟!!! پام که رسید به آمریکا پولش رو واست می فرستم

شواهد نشون میده اندی هنوز پول رو واسه مادرش نفرستاده در ضمن یه حرف در گوشیه دیگه :

خودم از اداره پست تحقیق کردم تا به امروز مادر اندی هیچ پیام یا یادداشت یا تلگراف - تلفن گرام - پی ام - ایمیل برای اندی نفرستاده

منبع هم موسخ است - بخونید ولی پیش کسی نگید بذارید اندی فکر کنه ایرانیا نمی دونن مادر اندی اونو آق کرده

8 - و اما کلام آخر آبحی ها - داداش ها - مامانا - باباها :

لال شوم - کور شوم - کر شوم / لیک محال است که من خر شوم

تا زنده ام می نویسم تا درس عبرتی باشد برای آنان که فکر می کنند ما مغز خر گاز گرفتیم . ///

و باز نوشته شده توسط حاج خانوم